Historia gumy do żucia
Guma do żucia to jeden z najpopularniejszych smakołyków zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Każdego roku na świecie sprzedaje się około 4 miliardów sztuk gumy.
Guma do żucia to jeden z najpopularniejszych smakołyków zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Każdego roku na świecie sprzedaje się około 4 miliardów sztuk gumy.
Historia gumy do żucia
Guma do żucia nie jest wynalazkiem współczesności. Archeolodzy i historycy wiedzą, że mężczyźni i kobiety żyjący tysiące lat temu używali czegoś podobnego. W tamtych czasach żuli kawałki żywicy drzewnej. Żywica miała właściwości lecznicze, więc żucie jej pomagało oczyścić jamę ustną i odświeżyć oddech. Na przykład rdzenni Amerykanie żuli gumę z żywicy świerkowej. To właśnie żywica świerkowa stanowi podstawę gumy sprzedawanej dziś w sklepach.
1840-1890
Gumę do żucia wynalazł John Curtis. W 1848 roku eksperymentował z żywicą świerkową i stworzył lepki, elastyczny materiał, który można było żuć. Kilka lat później materiał ten zaczął przypominać współczesną gumę do żucia. W ten sposób powstała pierwsza na świecie fabryka gumy do żucia. Guma zaczęła być produkowana w różnych smakach, a jej konsystencja stała się bardziej miękka i elastyczna. Fabryka otrzymała nazwę „Curtis Chewing Gum Factory”.
Minęło kolejne 10 lat, a guma do żucia uległa dalszemu udoskonaleniu. Stało się to po sprowadzeniu z Meksyku specjalnego lateksu kauczukowego, pozyskiwanego z pewnych gatunków drzew. Zaczęto go używać do produkcji gumy do żucia zamiast żywicy.
1890-1950
Jednym z największych producentów tamtych czasów, a nawet dziś, jest firma Wrigley Company z siedzibą w Chicago. Została założona przez Williama Wrigleya w 1902 roku. Guma do żucia Wrigley's zyskała szczególną popularność podczas II wojny światowej, kiedy była rozdawana amerykańskim żołnierzom jako środek łagodzący stres związany z wojną.
Nadmuchiwana guma do żucia pojawiła się po raz pierwszy na początku XX wieku, wynaleziona przez Franka Fleura w 1906 roku. Jej produkcja przez pewien czas nie przynosiła jednak sukcesów z powodu niedoskonałej formuły. W 1928 roku Walter Dimmer udoskonalił ją, opracowując nową metodę przetwarzania, dzięki której guma była bardziej miękka i elastyczna niż zwykła guma. Od tego czasu produkuje się również gumę balonową.
Czas teraźniejszy
Obecnie można kupić szeroką gamę gum do żucia: zwykłe, dmuchane, a nawet lecznicze. Składniki tych gum korzystnie wpływają na zdrowie zębów i dziąseł. Niektóre rodzaje gum do żucia zawierają pepsynę, enzym, który pomaga zapobiegać niestrawności i zgadze.
Współcześni producenci gumy do żucia nieustannie ze sobą konkurują, opracowując nowe technologie produkcji. Sprzedaż gumy do żucia sięga co najmniej 19 miliardów dolarów rocznie.
W ostatnich latach pojawiło się wiele doniesień o szkodliwości gumy do żucia dla zdrowia: rzekomo sprzyja rozwojowi nowotworów, obciąża mięśnie twarzy, powoduje problemy jelitowe itd. Jednak spożycie gumy nie zmniejszyło się i nadal cieszy się ona ogromną popularnością na całym świecie.
Historia gumy do żucia
Guma do żucia nie jest wynalazkiem współczesności. Archeolodzy i historycy wiedzą, że mężczyźni i kobiety żyjący tysiące lat temu używali czegoś podobnego. W tamtych czasach żuli kawałki żywicy drzewnej. Żywica miała właściwości lecznicze, więc żucie jej pomagało oczyścić jamę ustną i odświeżyć oddech. Na przykład rdzenni Amerykanie żuli gumę z żywicy świerkowej. To właśnie żywica świerkowa stanowi podstawę gumy sprzedawanej dziś w sklepach.
1840-1890
Gumę do żucia wynalazł John Curtis. W 1848 roku eksperymentował z żywicą świerkową i stworzył lepki, elastyczny materiał, który można było żuć. Kilka lat później materiał ten zaczął przypominać współczesną gumę do żucia. W ten sposób powstała pierwsza na świecie fabryka gumy do żucia. Guma zaczęła być produkowana w różnych smakach, a jej konsystencja stała się bardziej miękka i elastyczna. Fabryka otrzymała nazwę „Curtis Chewing Gum Factory”.
Minęło kolejne 10 lat, a guma do żucia uległa dalszemu udoskonaleniu. Stało się to po sprowadzeniu z Meksyku specjalnego lateksu kauczukowego, pozyskiwanego z pewnych gatunków drzew. Zaczęto go używać do produkcji gumy do żucia zamiast żywicy.
1890-1950
Jednym z największych producentów tamtych czasów, a nawet dziś, jest firma Wrigley Company z siedzibą w Chicago. Została założona przez Williama Wrigleya w 1902 roku. Guma do żucia Wrigley's zyskała szczególną popularność podczas II wojny światowej, kiedy była rozdawana amerykańskim żołnierzom jako środek łagodzący stres związany z wojną.
Nadmuchiwana guma do żucia pojawiła się po raz pierwszy na początku XX wieku, wynaleziona przez Franka Fleura w 1906 roku. Jej produkcja przez pewien czas nie przynosiła jednak sukcesów z powodu niedoskonałej formuły. W 1928 roku Walter Dimmer udoskonalił ją, opracowując nową metodę przetwarzania, dzięki której guma była bardziej miękka i elastyczna niż zwykła guma. Od tego czasu produkuje się również gumę balonową.
Czas teraźniejszy
Obecnie można kupić szeroką gamę gum do żucia: zwykłe, dmuchane, a nawet lecznicze. Składniki tych gum korzystnie wpływają na zdrowie zębów i dziąseł. Niektóre rodzaje gum do żucia zawierają pepsynę, enzym, który pomaga zapobiegać niestrawności i zgadze.
Współcześni producenci gumy do żucia nieustannie ze sobą konkurują, opracowując nowe technologie produkcji. Sprzedaż gumy do żucia sięga co najmniej 19 miliardów dolarów rocznie.
W ostatnich latach pojawiło się wiele doniesień o szkodliwości gumy do żucia dla zdrowia: rzekomo sprzyja rozwojowi nowotworów, obciąża mięśnie twarzy, powoduje problemy jelitowe itd. Jednak spożycie gumy nie zmniejszyło się i nadal cieszy się ona ogromną popularnością na całym świecie.
Głosy: 1
Kategorie:
Powiązane artykuły
