Gastronomiczna historia ziemniaków
Ameryka jest uważana za historyczną ojczyznę ziemniaka. Starożytni rdzenni Amerykanie poszukiwali pożywienia na Ziemi i odkryli ziemniaka.
Ameryka jest uważana za historyczną ojczyznę ziemniaka. Starożytni rdzenni Amerykanie poszukiwali pożywienia na Ziemi i odkryli ziemniaka.
Rdzenni Amerykanie od dawna używali dzikich ziemniaków, jedząc je suszone. Suszone ziemniaki dobrze się przechowywały i były popularnym daniem wśród Indian.
Ludzie zamieszkujący okolice jeziora Titicaca zaczęli uprawiać ziemniaki w III wieku p.n.e.
Pierwszym Europejczykiem, który zainteresował się ziemniakami, był Hiszpan Pedro de Leon, który podróżował do Ameryki, spróbował tego warzywa i przywiózł je do swojego rodzinnego kraju.
Ziemniaki miały ogromne trudności z zadomowieniem się w Europie. Nieświadomi mieszkańcy początkowo zjadali wierzchołki rośliny, a nie bulwy. Naturalnie doprowadziło to do licznych zatruć. Jednak władcy państw byli nieugięci i zmuszali swoich poddanych do uprawy tego warzywa.
Ziemniak został przywieziony do Anglii przez F. Drake'a, który uprawiał go w swoim ogrodzie. We Francji pojawił się w 1600 roku i był nazywany „ziemnym jabłkiem”.
Ziemniaki stały się znane w Rosji za panowania Piotra Wielkiego. Przywiózł je z Holandii. Ziemniaki rosły dobrze na ziemiach rosyjskich, ale chłopi, nieufni wobec wszystkiego, co nowe, odmawiali ich sadzenia. Wtedy Piotr znalazł rozwiązanie: sadził ziemniaki na polach, rozstawił uzbrojonych strażników i nakazał pilnować ich przez cały dzień. Oczywiście, nocą chłopi, skuszeni, kradli rośliny, próbowali ich i, doceniwszy ich smak, zaczęli sadzić je w swoich ogrodach. Jednak, podobnie jak w Europie, zjedzenie wierzchołków zamiast korzeni prowadziło do zatrucia. Przez długi czas ziemniaki nie przyjmowały się w Rosji, gdzie rzepa była podstawowym pożywieniem ludu.
Ziemniaki stały się bardziej powszechne w Rosji w latach 70. XIX wieku, gdy właściciele ziemscy zaczęli sadzić ziemniaki na swoich polach.
Zachęcamy do lektury artykułów na ten temat:
Ziemniaki: pochodzenie i korzyści
Korzyści z ziemniaków
Polecamy zapoznać się z naszą ofertą przepisy na ziemniaki
Rdzenni Amerykanie od dawna używali dzikich ziemniaków, jedząc je suszone. Suszone ziemniaki dobrze się przechowywały i były popularnym daniem wśród Indian.
Ludzie zamieszkujący okolice jeziora Titicaca zaczęli uprawiać ziemniaki w III wieku p.n.e.
Pierwszym Europejczykiem, który zainteresował się ziemniakami, był Hiszpan Pedro de Leon, który podróżował do Ameryki, spróbował tego warzywa i przywiózł je do swojego rodzinnego kraju.Ziemniaki miały ogromne trudności z zadomowieniem się w Europie. Nieświadomi mieszkańcy początkowo zjadali wierzchołki rośliny, a nie bulwy. Naturalnie doprowadziło to do licznych zatruć. Jednak władcy państw byli nieugięci i zmuszali swoich poddanych do uprawy tego warzywa.
Ziemniak został przywieziony do Anglii przez F. Drake'a, który uprawiał go w swoim ogrodzie. We Francji pojawił się w 1600 roku i był nazywany „ziemnym jabłkiem”.
Ziemniaki stały się znane w Rosji za panowania Piotra Wielkiego. Przywiózł je z Holandii. Ziemniaki rosły dobrze na ziemiach rosyjskich, ale chłopi, nieufni wobec wszystkiego, co nowe, odmawiali ich sadzenia. Wtedy Piotr znalazł rozwiązanie: sadził ziemniaki na polach, rozstawił uzbrojonych strażników i nakazał pilnować ich przez cały dzień. Oczywiście, nocą chłopi, skuszeni, kradli rośliny, próbowali ich i, doceniwszy ich smak, zaczęli sadzić je w swoich ogrodach. Jednak, podobnie jak w Europie, zjedzenie wierzchołków zamiast korzeni prowadziło do zatrucia. Przez długi czas ziemniaki nie przyjmowały się w Rosji, gdzie rzepa była podstawowym pożywieniem ludu.Ziemniaki stały się bardziej powszechne w Rosji w latach 70. XIX wieku, gdy właściciele ziemscy zaczęli sadzić ziemniaki na swoich polach.
Zachęcamy do lektury artykułów na ten temat:
Ziemniaki: pochodzenie i korzyści
Korzyści z ziemniaków
Polecamy zapoznać się z naszą ofertą przepisy na ziemniaki
Głosy: 1
Kategorie:
Powiązane artykuły
