Historia sztuki kulinarnej

Kto jako pierwszy na Ziemi docenił wszystkie smaki i aromaty, którymi obdarzył nas Bóg? Kto jako pierwszy przygotowywał potrawy kulinarne?

Według Biblii Bóg stworzył Adama i Ewę, którzy żyli w idealnym ogrodzie, gdzie mieli wszystko, czego zapragnęli. Jednak dowody historyczne i archeologiczne wskazują na coś innego. Rozwinięte mózgi ludzi paleolitu wymagały diety o większej zawartości kalorii.

Przed wynalezieniem ognia ludzie pierwotni jedli owoce, korzenie drzew i surowe mięso. Naukowcy twierdzą, że smażone mięso Stało się to całkowicie przez przypadek – zwierzęta, które zginęły w pożarach, cieszyły się większą popularnością wśród ludzi pierwotnych, ponieważ były smaczniejsze i łatwiejsze do strawienia niż surowe zwierzęta.

Pieczenie nie było początkowo wykorzystywane wyłącznie do gotowania mięsa. Historia kulinarna mówi nam, że ziarna różnych zbóż rozsypywano na płaskich kamieniach lub w muszlach, małych zagłębieniach w skałach, a nawet w czaszkach zwierząt, a następnie wystawiano na działanie ognia. Jednak ta sztuka kulinarna rozwijała się z trudem aż do wynalezienia ceramiki, które nastąpiło w neolicie.

Naukowcy odkryli również, że dieta ludzi prehistorycznych obejmowała potrawę, którą później stosowali rzymscy żołnierze, zwaną „polenta”. Była ona nieco podobna do rumuńskiej mamałygi. Produkt ten wytwarzano poprzez zmieszanie wody z nasionami dzikich ziół, które następnie rozgniatano, aby uzyskać gładką pastę. Pasta była następnie smażona na płaskim kamieniu, aż na zewnątrz utworzyła się złocistobrązowa skórka. W ten sposób powstał pierwszy chleb.

Oczywiście, metody gotowania uległy poprawie wraz z pojawieniem się glinianej ceramiki, udomowieniem dzikich zwierząt i uprawą roślin jadalnych. Pierwszym napojem prehistorycznych ludzi było mleko, początkowo podawane dzieciom w celu poprawy ich wzrostu i zdrowia. Jednak surowe mleko, które początkowo pili, nie zawsze było korzystne. Czasami powodowało różne choroby, a nawet śmierć.

Starożytni myśliwi rzadko zatrzymywali się w jednym miejscu; nieustannie przemieszczali się z miejsca na miejsce, więc nie gromadzili wody ani innych płynów. Jednak dla plemion osiadłych, życie w jednym miejscu i zanieczyszczanie pobliskich zbiorników wodnych prowadziło do wielu poważnych chorób. Stało się to możliwe dzięki wynalezieniu sterylizacji płynów poprzez fermentację.

Domowe wino gronowe pojawiło się około 3000 roku p.n.e. Whisky i brandy zaczęto produkować około 800 lat temu. Pierwsze prawdziwe piwo wyprodukowano około 600 lat temu.

Oprócz fermentacji, wrzątek zaczęto stosować do zapobiegania rozwojowi różnych bakterii. Odkryto, że wrzątek można wykorzystać do parzenia liści i kwiatów roślin, uzyskując w ten sposób różnorodne, pyszne napoje. W ten sposób w Chinach, za czasów dynastii Tang (618–907), rozpoczęła się era herbaty. Nomadzi z Azji Środkowej również parzyli herbatę. herbata, i przywieźli ją do Rosji. W VI wieku herbata dotarła do Japonii, ale nie od razu zyskała tam popularność. Z Japonii herbata trafiła do Indonezji, skąd pojawiła się na terenie dzisiejszej Holandii, a dopiero stamtąd dotarła do innych krajów europejskich. Kilkaset lat później herbatą zajęli się Anglicy. To oni sprawili, że napój stał się tak popularny i aktywnie zaangażowali się w jego handel.

Dystrybucja historyczna kawa To również jest dość interesujące. Kawowiec był pierwotnie gatunkiem dzikim, pochodzącym z Etiopii. Plemiona galijskie wykorzystywały ziarna kawy jako pożywienie w czasie wojny. Aby zapobiec ich zepsuciu, pokrywały je grubą warstwą tłuszczu zwierzęcego. Ziarna kawy miały podobno pobudzający wpływ zarówno na ludzi, jak i na zwierzęta. W roku 1000 kupcy przywieźli kawę do Arabii, po czym zaczęto ją uprawiać na tamtejszych plantacjach. Mniej więcej w tym samym czasie Arabowie zaczęli palić ziarna kawy, a powstały w ten sposób napój nazwano „gawa”, co tłumaczy się jako „to, co odpędza sen”.

Turcja była pierwszym krajem, w którym kawa była natychmiast i powszechnie spożywana jako napój. Turcy dodawali do niej różne przyprawy, takie jak cynamon, pieprz, gałka muszkatołowa i anyż. Stopniowo kawa rozprzestrzeniła się w całym świecie arabskim. Mieszkańcy tych krajów uwielbiają kawę i strzegą sekretów jej przyrządzania. Kiedyś eksport ziaren kakaowca z krajów muzułmańskich był nielegalny. Dlatego przedsiębiorczy Arabowie nadali kawie nazwę „baba budan” (z arabskiego) i zaczęli ją uprawiać na plantacjach w górach Mysore w Indiach, a następnie aktywnie nią handlowali.

Początkowo chrześcijaństwo uważało kawę za napój diabelski. Jednym z pierwszych, którzy go spróbowali, był papież Wincenty III. Początkowo rozważał zakazanie jego spożycia, ale tak mu się spodobała, że ​​postanowił tego nie robić, choć ostrzegał, że należy ją spożywać oszczędnie.

Napisano wiele książek o gotowaniu. Ale gotowanie Nie tylko pisarze kulinarni byli zainteresowani, przepisy Znani poeci poświęcali uwagę ich poszukiwaniom, a pisarze wspominali w swoich dziełach o wszelkiego rodzaju poradnikach kulinarnych. Wierzyli, że odwiedza ich kulinarna muza, a także inne muzy, które uosabiają inspirację, intuicję i chwile światła.